الگوهای درمانی سرطان گردن رحم

الگوهای درمانی سرطان گردن رحم بستگی به نوع سرطان، وضعیت بیماری در شروع درمان، سن، وضعیت سلامت عمومی و چگونگی واکنش بیمار به نوع درمان دارد. با توجه به سن و وضعیت سلامت بیمار، ممکن است یک یا ترکیبی از الگوهای درمانی سرطان گردن رحم زیر به‌کار گرفته شود:
» جراحی: الگوی درمانی محل ضایعه است و با توجه به وضعیت و دامنه گسترش ضایعه اعمال می‌شود.
در شرایطی که سرطان هنوز محدود به ناحیه گردن رحم باشد و بیمار تمایل به تشکیل خانواده داشته باشد، تنها ناحیه تراریخته گردن رحم با عمل جراحی برداشته می‌شود.
در جراحی «هیستروکتومی ساده» (خارج کردن رحم)، محل ضایعه مورد درمان قرار می‌گیرد و طی آن، تمامی رحم برداشته می‌شود و یا با توجه به دامنه گسترش یاخته‌های سرطانی مهاجم، شیپور و تخمدان‌ها نیز برداشته می‌‌شود. در برخی موارد رحم، شیپور و تخمدان و غدد لنفاوی اطراف رحم نیز برداشته می‌‌شود که به آن «هیستروکتومی ورتهام» (Wertheim) گفته می‌‌شود.
» پرتو درمانی یا رادیو تراپی: اگر تومور، بافت‌های مجاور را در بر گرفته باشد و یا انجام جراحی برای بیمار مناسب نباشد، الگوهای درمانی وسیع‌تری مانند پرتو درمانی پیگیری می‌‌شود. هدف از پرتو درمانی کنترل رشد سلول‌های سرطانی است. تابش اشعه به محل تومور ممکن است به صورت خارجی یا داخلی باشد:
» پرتو درمانی خارجی: در این روش، بیمار در معرض تشعشع قرار می‌گیرد. اشعه از چند زاویه مختلف از خارج از بدن به تومور هدایت می‌‌شود. این روش کاملا بدون درد است و به مدت ۷ تا ۸ هفته ادامه دارد. ولی بیمار از عوارض جانبی مانند تحریک‌پذیری مقعد، اسهال و خستگی مفرط ناشی از تابش پرتو شکایت می‌کند. اثرات اشعه ممکن است واکنش‌های پوستی به صورت التهاب، خارش، سوزش، ترشح یا پوسته پوسته شدن پوست را به دنبال داشته باشد. تهوع، ‌استفراغ، بی‌اشتهایی و آسیب‌های عروقی و تنفسی می‌تواند از دیگر عوارض جانبی پرتو درمانی باشد. همچنین پرتو درمانی ممکن است باعث سرکوب سیستم خون‌ساز بدن و کاهش گویچه‌های سفید و ضعف سیستم ایمنی بدن و نهایتاً بروز عفونت شود.
» پرتو درمانی داخلی یا براکی ‌تراپی (Brachytherapy): براکی ‌تراپی برای رساندن مستقیم مقدار زیادی اشعه به ضایعه بدخیم است. در این روش، در اتاق عمل با استفاده از سرنگ‌های نازک، مواد یونیزه به بدن بیمار تزریق می‌شود. این نوع پرتو درمانی نیز بیشترِ عوارض جانبی پرتو درمانی خارجی را دارد.
پرتو درمانی داخلی یا خارجی اغلب پیش از اقدام به عمل جراحی، جهت کوچک کردن اندازه ضایعه تجویز می‌شود.
» شیمی درمانی: یک درمان عمومی است و جهت از بین بردن یاخته‌های سرطانی پراکنده مورد استفاده قرار می‌گیرد. شیمی درمانی جهت پیشگیری از عود بیماری و مواردی که سرطان در بدن پخش شده تجویز می‌شود. استفاده از داروهای شیمیایی منجر به انهدام سلول‌های سرطانی می‌‌شود. عوارض جانبی شیمی درمانی عبارتند از: حالت تهوع و استفراغ، ریزش موی سر و ابرو، کاهش گویچه‌های سفید خون، ضعف سیستم ایمنی و دفاعی بدن، عفونت، احساس درد، خشکی دهان و پوکی استخوان، کم‌خونی‌، و کاهش تعداد گویچه‌های قرمز خون که ممکن است سبب خستگی، سرگیجه و احساس سرما در بیمار شود. اسهال و یبوست و سفتی و خشکی مفاصل از دیگر عوارض جانبی شیمی درمانی است.