تشخیص سرطان استخوان
جهت
تشخیص سرطان استخوان، پزشک سؤالاتی در مورد تاریخچه پزشکی، خانوادگی و شخصی بیمار میکند و همچنین یک معاینه کامل از بیمار به عمل میآورد. وجود درد و تورم در اندام یک فرد جوان، پزشک را بر آن میدارد که با عکس برداری ساده چرخه تشخیص بیماری را شروع کند. معمولاٌ یک رادیوگرافی ساده برای
تشخیص تومور استخوانی کفایت میکند اگر چه روشهای پیشرفته رادیولوژیک جهت ارزیابی وسعت ضایعه لازم است. بیماران مبتلا به سرطان استخوان بر خلاف مبتلایان به سرطانهای احشائی و خون، حال عمومی خوبی دارند و بجز موارد نادر، علایمی مانند تب، کاهش وزن و بیحالی در مراحل اولیه دیده نمیشود.
هیچ یافته آزمایشگاهی نیز در تائید این بیماری وجود ندارد و قطعیترین راه
تشخیص سرطان استخوان، انجام نمونهبرداری از تومور استخوان میباشد که این کار بایستی توسط همان پزشکی صورت گیرد که جراحی نهایی را روی بیمار انجام خواهد داد. جراح ممکن است بیوپسی (نمونهبرداری) سوزنی یا بیوپسی برشی انجام دهد. هنگام بیوپسی سوزنی، جراح یک سوراخ کوچک در استخوان ایجاد کرده و یک نمونه از بافت تومورال را با وسیلهای مثل یک سوزن بر میدارد. در
بیوپسی برشی، جراح تومور را بریده و نمونهای از بافت را برمیدارد. و در نهایت آسیب شناس بافت را جهت تعیین سرطانی بودن آن مورد آزمایش قرار میدهد.
پزشک ممکن است جهت تعیین میزان آنزیم آلکالین فسفاتاز آزمایش خون درخواست کند. افزایش مقادیر آلکالین فسفاتاز در خون، زمانی که سلولهای استخوانی خیلی فعال هستند دیده میشود؛ مانند زمانی که کودکان رشد میکنند، هنگام جوش خوردن استخوان شکسته و یا بیماری یا توموری که باعث تولید بافت استخوانی غیرطبیعی میشود. چون سطح زیاد این آنزیم در یک کودک در حال رشد و یک فرد جوان مشاهده میگردد، این آزمایش جهت
تشخیص سرطان استخوان انجام میگردد و نشاندهنده قطعی و حتمی بروز سرطان نیست.