درمان کیست استخوان و تومورهای خوشخیم استخوانی
کیستهای استخوان از جمله ضایعات خوشخیم سیستم اسکلتی میباشند که بهصورت نسبتاً شایع بویژه در استخوانهای بازو و ران بهوجود میآیند. تومورهای خوشخیم استخوانی و کیستهای استخوان معمولاً علامتی نداشته و بیشتر بهصورت اتفاقی کشف میشوند. در موارد نادری، این ضایعات باعث ضعیف شدن استخوان و در نتیجه ایجاد شکستگی پاتولوژیک میگردند. کیستهای
استخوان و تومورهای خوشخیم استخوان معمولاً نیازی به درمان جراحی ندارند و در برخی موارد به خودی خود بهبود مییابند. در موارد خاصی که تخریب استخوان توسط تومور خوشخیم شدید باشد و یا اینکه ضایعه تمایل به رشد نشان دهد، بیمار نیاز به انجام عمل جراحی و تخلیه تومور و پیوند استخوان خواهد داشت.
انواع تومورهای خوشخیم استخوانی
سرطانهای اولیه استخوانی
شایعترین نوع سرطان استخوان، بیماری استئوسارکوم نام دارد که در بافت جدید استخوانهای در حال رشد به وجود میآید. نوع دیگر سرطان استخوان، بیماری کندروسارکوم است که از غضروف نشأت میگیرد. سارکوم یوئینگ نوع دیگری از سرطان استخوان است که حدس زده میشود از بافت عصبی غیربالغ در مغز استخوان به وجود آید. بیماری استئوسارکوم و یوئینگسارکوم بیشتر در کودکان و نوجوانان شایعند در صورتی که کندروسارکوم بیشتر در بزرگسالان دیده میشود.
تومور استئوسارکوم
تومور استئوسارکوم یا استئوژنیک سارکوما، شایعترین تومور بدخیم اولیه استخوان است که در سنین جوانی و بیشتر بین ۱۰ الی۳۰ سالگی به وجود میآید. در طی این بیماری، سلولهای بدخیم استخوان ساز شروع به تکثیر و ایجاد تومور میکنند. شیوع بیماری استئوسارکوم، سالیانه دو الی سه نفر به ازای هر یک میلیون نفر جمعیت میباشد؛ بنابراین تخمین زده میشود که در کشور ما هر سال ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر مبتلا به این بیماری شوند. نخستین و مهمترین علامت بیماری، درد است و با پیشرفت آن، تورم نیز در محل ابتلا ایجاد میگردد. بیماری استئوسارکوم به نسبت مساوی بین دختران و پسران دیده میشود و شایعترین محل درگیری، در اطراف مفصل زانو است. امروزه جهشهای ژنتیکی را عامل اصلی ایجاد بیماری میدانند ولی اینکه چه عامل و یا عواملی باعث این جهشهای ژنتیکی میشود، نامعلوم است. امروزه با پیشرفتهایی که در درمان بیماری استئوسارکوم به وجود آمده است، خوشبختانه درصد بالایی از این بیماران بهبودی کامل پیدا کرده و به آغوش اجتماع باز میگردند. درمان
بیماری استئوسارکوم عبارت است از چند مرحله شیمی درمانی پیش از عمل جراحی و چند مرحله پس از عمل. در عمل جراحی، جراح سعی در خارج کردن تومور و بازسازی اندام به نحوی که برای بیمار قابل استفاده باشد، دارد.