روشهای درمان سرطان روده بزرگ
بهطور کلی سه روش درمانی جهت
درمان سرطان روده بزرگ وجود دارد که شامل جراحی، پرتو درمانی و شیمی درمانی است. روش دیگر درمانی نیز وجود دارد که در آن از روشهای بیولوژی برای
درمان سرطان روده بزرگ استفاده میشود. البته این روشها در حد مطالعات بالینی است.
جراحی: جراحی شایعترین روش درمانی در تمامی مراحل سرطان است. این روش به طریق مختلف انجام شده و بر اساس نظر پزشک و مرحله سرطان، روشهای جراحی متفاوت است.
عوارض جانبی جراحی به محل تومور و نوع جراحی بستگی دارد. معمولاً در چند روز اول پس از جراحی، بیمار احساس ناراحتی دارد ولی معمولاً درد با دارو قابل کنترل است. مدت زمان بهبود پس از عمل جراحی، از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است.
پرتو درمانی: در روش پرتو درمانی از اشعه X با انرژی بالا برای کشتن سلولهای سرطانی و کوچک نمودن اندازه تومور استفاده میشود. تولید اشعه میتواند خارج از بدن و به وسیله ماشینهای خاص یا در داخل بدن و از طریق موادی که تولیدکننده اشعه هستند، صورت گیرد. پرتو درمانی به تنهایی یا همراه با جراحی و شیمی درمانی انجام میگیرد.
شایعترین عوارض جانبی
پرتو درمانی شامل خستگی، واکنش پوستی در محل برخورد اشعه با پوست و کاهش اشتها میباشد. بهعلاوه ممکن است این روش منجر به کاهش گویچههای سفید خونی که از بدن در برابر عفونتها محافظت میکنند شود. بعضی از این عوارض قابل کنترل و قابل درمان هستند و در بسیاری از موارد، دائمی نیستند.
شیمی درمانی: در روش شیمی درمانی، از داروها به منظور کشتن سلولهای سرطانی استفاده میشود. بیشتر داروهای ضد سرطان به صورت تزریق داخلی در بدن یا داخل عضلات مورد استفاده قرار میگیرند. اما بعضی دیگر نیز به فرم خوارکی قابل مصرف هستند. شیمی درمانی یک روش درمانی سیستمیک به حساب میآید به این معنا که دارو از طریق جریان خون به هر قسمتی از بدن میرود تا سلولهای سرطانی را بکشد. در روش
شیمی درمانی، داروها به صورت دورهای تجویز میشوند. یعنی دوره درمانی با یک دوره استراحت ادامه مییابد و پس از آن، از ابتدا دوره درمانی شروع میشود. در صورتی که سلولهای سرطانی کبد را درگیر کرده باشند، میتوان دارو را مستقیما به شریانهای تغذیه کننده کبد تزریق نمود.
پس از آنکه جراح تمامی سلولها و بافت سرطانی را از طریق جراحی برداشت، یک دوره
شیمی درمانی نیز داده میشود تا سلولهای سرطانی باقیمانده نیز در صورت وجود از بین بروند.
عوارض جانبی شیمیدرمانی: داروهای
شیمی درمانی معمولاً سلولهای با سرعت تکثیر بالا را مورد هدف قرار میدهند. از آنجایی که در بدن، علاوه بر سلولهای سرطانی، بافتهایی نظیر سلولهای خونی، بافت پوششی سیستم گوارشی و سلولهای فولیکول مو نیز از سرعت تکثیر بالایی برخوردار هستند، ممکن است این بافتها نیز مورد هدف داروهای
شیمیدرمانی قرار بگیرند. در نتیجه عوارض جانبی شامل عفونتها، خستگی، ریزش موی موقتی، زخمهای دهانی و برخی علایم دیگر است.
از جمله مهمترین عوارض جانبی داروهای شیمیدرمانی کاهش کلی سلولهای خونی است. از آنجایی که داروهای
شیمیدرمانی مغز استخوان را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند، ممکن است کمخونی (بهصورت کاهش انرژی انجام کارها)، کاهش پلاکتهای خونی (بهصورت خونریزی) یا کاهش گویچههای سفید (بهصورت افزایش استعداد ابتلا به عفونتها) ایجاد شود. معمولاً همه کسانی که از این روش درمانی استفاده میکنند، به تمامی این علایم مبتلا نمیشوند. بهعلاوه در طی دوره استراحت و پس از قطع درمان، تمامی این علایم برطرف میشوند.
عود سرطان
عود سرطان به معنای برگشت دوباره آن پس از درمان است. ممکن است عود دوباره در روده بزرگ یا سایر قسمتهای بدن نظیر کبد یا ریه رخ دهد. اگر عود بهصورت درگیری تنها یک ناحیه از بدن باشد، باید جراحی انجام شود. اما در صورت درگیری بیش از یک ناحیه و انتشار سرطان در قسمتهای مختلف بدن، ممکن است از روشهای دیگری نظیر
شیمیدرمانی یا پرتودرمانی استفاده شود.
منابع:
» سایت پارسیطب (برترین سایت پزشکی کشور در سال 89)
fa.parsiteb.com
» ویکیپدیا – دانشنامه آزاد پارسی
fa.wikipedia.org
» سایت جامع علوم رادیولوژی ایران
prin.ir
» سایت تبیان
tebyan.net