persian-medicine
   
 

روش‌های درمان

سرطان موضعی و قابل برداشت

سرطان کبد موضعی و قابل برداشت مرحله‌ای از بیماری است که در آن می‌توان تومور را با عمل جراحی خارج نمود. در این مرحله، هنوز بیماری به غدد لنفاوی اطراف یا سایر قسمت‌های بدن گسترش نیافته است. همچنین عملکرد کبد در این مرحله طبیعی است. به نوعی از جراحی که در طی آن قسمتی از بافت کبد برداشته می‌گشود، هپاتکتومی نسبی گفته می‌شود. وسعت این عمل جراحی به اندازه، تعداد، موقعیت تومورها و همچنین عملکرد کبد بستگی دارد. ممکن است که پزشک تنها بخش کوچکی از کبد، یک لوب کامل و یا حتی قسمت بزرگتری از کبد را خارج کند.
در هپاتکتومی نسبی، پزشک قسمتی از بافت سالم کبد را در بدن باقی می‌گذارد که این قسمت به تدریج عملکرد بافت از دست‌ رفته را بر عهده می‌گیرد. تنها 25% از سرطان‌های‌ کبد را می‌توان‌ با موفقیت‌ برداشت‌. در مورد بعضی از بیماران، ممکن است پیوند کبد مفید باشد. در این عمل، جراح کبد بیمار را به کلی از بدن خارج کرده و کبد فرد دهنده را جایگزین آن می‌نماید. پیوند کبد فقط در مواردی مفید است که بیماری به سایر نقاط بدن گسترش نیافته و یک دهنده مناسب نیز موجود باشد.

سرطان موضعی غیر قابل برداشت

سرطان موضعی غیرقابل برداشت، سرطانی است که حتی اگر به سایر نقاط نیز گسترش نیافته باشد، جراح نمی‌تواند توده سرطانی را از بدن خارج سازد. این امر دلایل گوناگونی دارد که از جمله می‌توان به سیروز یا سایر شرایطی که کارایی کبد را کاهش می‌دهد، محل نامناسب تومور در کبد و نیز دیگر شرایط خاص جسمانی بیمار اشاره نمود. در این مورد از روش‌های درمانی دیگری برای کنترل بیماری و افزایش طول عمر بیمار استفاده می‌شود:
جراحی با کمک امواج رادیویی:
در این روش، جراحان چاقوهای ویژه‌ای را به‌کار می‌برند که با کمک الکترودهای موجود در آنها و گرمایی که ایجاد می‌کنند سلول‌های سرطانی از بین می‌رود. گاهی می‌توان از سطح پوست یا از طریق یک شکاف کوچک، با کمک این چاقوهای جراحی مخصوص، این عمل را روی توده سرطانی انجام داد.
تزریق اتانول از طریق پوست:
در این روش، جراح الکل (اتانول) را به طور مستقیم از طریق یک سوزن در داخل تومور تزریق می‌کند تا سلول‌های سرطانی از بین بروند.
کرایوسرجری:
در این روش، پس از شکافتن سطح پوست، پزشک یک فلز مخصوص را درون تومور قرار می‌دهد تا با سرمای ایجادشده در این فلز، سلول‌های سرطانی را از بین ببرد.
تزریق از طریق سرخرگ کبدی:
در این روش، پزشک از طریق یک دستگاه مخصوص، مواد ضد سرطانی را به صورت مداوم از راه سرخرگ کبدی به داخل کبد وارد می‌کند.
برداشتن کامل کبد و پیوند کبد:
اگر سرطان کبد به دلیل ضایعات سنگینی که برای کبد ایجاد کرده، غیرقابل برداشت باشد، در مورد بعضی از بیماران می‌توان از پیوند کبد استفاده کرد.

سرطان پیشرفته

در این نوع سرطان، سلول‌های سرطانی در تمام قسمت‌های کبد منتشر شده و به سایر نقاط بدن نیز گسترش یافته‌اند. اگر چه سرطان پیشرفته غیرقابل درمان است، بعضی پزشکان از داروهایی استفاده می‌کنند تا سیر پیشرفت سرطان را کند کنند. بعضی نیز استفاده از این داروها را به دلیل عوارض بسیار آنها مفید نمی‌دانند. در هر حال در این بیماران از داروهای ضد درد برای کاهش درد و رنج استفاده می‌شود.
درمان سرطان پیشرفته از طریق شیمی‌ درمانی یا پرتو درمانی یا هر دوی آنها صورت می‌گیرد:
شیمی درمانی:
در این روش، از داروهای خاصی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. گاهی پزشک از درمان سیستمیک نیز استفاده می‌کند، به این معنی که داروها به‌طور مستقیم به داخل رگ بیمار تزریق می‌شود. معمولاً شیمی‌درمانی به صورت یک درمان سرپایی در کلینیک‌ها یا مطب پزشکان انجام می‌شود. گاهی نیز ممکن است بیمار در مراحل اولی نیاز به بستری در بیمارستان داشته باشد.
پرتودرمانی:
در این روش از پرتوهای پرانرژی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. این روش یک درمان موضعی است، به این معنی که تنها سلول‌ها را در محل تابش اشعه تحت تأثیر قرار می‌دهد.

سرطان عودکننده

سرطان عودکننده سرطانی است که پس از درمان، با وجود بهبود اولیه، دوباره عود می‌کند. در این موارد به نظر می‌رسد سرطان از بین رفته است، اما به دلیل ناشناخته ماندن بعضی ازسلول‌های سرطانی، بیماری دوباره خود را نشان می‌دهد. بسیاری از این موارد عود بیماری در دو سال اول پس از درمان خود را نشان می‌دهند. بیمار ممکن است نیاز به درمان جراحی یا ترکیبی از روش‌های درمانی مختلف برای از بین بردن این تومور عودکرده داشته باشد.
       
 
 
طراحی سایت و بهینه سازی وب سایت توسط کاسپید