persian-medicine
   
 

سرطان بیضه

بیضه قسمتی از سیستم تولید مثل آقایان است. این عضو در یک ساک پوستی به نام کیسه بیضه یا اسکروتوم قرار گرفته است و توسط یک کورد طناب ‌مانند به پشت قاعده آلت تناسلی متصل است. بیضه‌ها هورمون مردانگی تولید می‌کنند که بیشترین و مهم‌ترین آنها تستوسترون است. علاوه بر آن، تولید اسپرم نیز به عهده این ارگان است. سلول‌های اسپرم از بیضه‌ها به لوله‌های کوچکی به نام وازدفران منتقل و سپس وارد اپیدیدیم می‌شوند. در تمام طول مسیر، اسپرم درون مایعی به نام مایع منی (Semen) شناور است. این مایع توسط غدد پروستات و وزیکول ‌سمینال تولید می‌شود. در طی انزال، این مایع از طریق لوله پیشابراه (که از وسط آلت عبور می‌کند) به نوک آلت رسیده و از بدن خارج می‌گردد.

سرطان بیضه

سرطان بیضه عبارت‌ است‌ از رشد بدون‌ كنترل‌ سلول‌های‌ بدخیم‌ در بیضه که ‌شایع‌ترین سرطان اعضاء توپر مردان ۱۵ تا ۳۵ ساله است ولی متأسفانه مبتلایان به آن از مراجعه به پزشک امتناع می‌کنند. میزان بروز سرطان بیضه در دو دهه گذشته افزایش داشته و از هر صد هزار مرد ۱۵ تا ۳۴ ساله، ۹ نفر به آن مبتلا می‌شوند. با این حال، سرطان بیضه یکی از درمان‌پذیرترین سرطان‌ها است که با وجود شیوع کم، به دلیل وقوع آن در جوانان مهم جلوه می‌کند. سرطان بیضه یک یا هر دو بیضه آقایان را درگیر می‌کند. در بیضه چند نوع سلول وجود دارد که هر یک وظیفه خاصی دارند. مثلا یک گروه، هورمون تولید می‌کنند و گروه دیگر اسپرم. در هر نوع از این سلول‌ها ممکن است یک یا چند نوع سرطان بروز کند که درمان آنها متفاوت خواهد بود.

سه نوع اصلی و مهم سرطان بیضه عبارتند از:

» تومورهای سلول‌های زایا (Germ Cells): این تومور شایع‌ترین نوع سرطان بیضه است و از هر ۱۰ مورد سرطان بیضه، ۹ مورد آن از این دسته‌اند. این سرطان، سلول‌های تولیدکننده اسپرم را درگیر می‌کند و خود شامل دو گروه سرطان است: سمینوما که معمولاً در اواخر دهه ۳۰ تا اوایل دهه ۵۰ عمر دیده می‌شود و سرطان غیرسمینومایی که در سنین جوان‌تر دیده می‌شود و معمولاً در فواصل سنین ۱۸ تا ۴۰ سالگی اتفاق می‌افتد.
» تومورهای استرومال که در سلول‌های تولیدکننده هورمون مردانگی و بافت همبند اطراف آن دیده می‌شوند. تومورهای استرومال معمولاً خوش‌خیم هستند و به بیرون بیضه گسترش نمی‌یابند و با عمل جراحی کاملاً برطرف می‌شون
» تومورهای بیضه‌ای ثانویه که ناشی از متاستاز تومورها به سایر نقاط بدن هستند. این نوع تومورها معمولاً در مردان بالای 50 سال دیده می‌شوند و شایع‌تر از تومورهای اولیه با منشاء خود بیضه هستند. درمان معمول تومورهای بیضه‌ای ثانویه برداشتن توسط جراحی و سپس پرتو درمانی و شیمی ‌درمانی است.
در پسربچه‌هایی که لوسمی حاد دارند، گاهی سلول‌های لوسمی می‌تواند به بیضه گسترش یابد و سرطان ایجاد نماید. سرطان پروستات، ریه، پوست، کلیه و سایر ارگان‌ها نیز می‌تواند به بیضه گسترش یابد. این سرطان‌ها چون ناشی از گسترش تومورهای دیگر هستند، معمولاً پیش‌آگهی خوبی ندارند.

عوامل خطرساز سرطان بیضه
سبب‌شناسی (اتیولوژی) سرطان بیضه
علائم بالینی و نشانه‌های سرطان بیضه
پیشگیری سرطان بیضه
درمان سرطان بیضه
نحوه برخورد با عوارض بیماری سرطان بیضه و درمان آن
       
 
 
طراحی سایت و بهینه سازی وب سایت توسط کاسپید