علل بروز سارکوم
علل بروز سارکوم هنوز مشخص نشده است که چرا برخی از افراد دچار
سارکوما میشوند در حالی که برخی دیگر مبتلا نمیشوند. پژوهشگران با شناسایی خصوصیات شایع در گروههای با میزان وقوع بالای بیماری، قادر خواهند بود تا برخی از عوامل دارای نقش اساسی در ایجاد
سارکوم بافت نرم را شناسایی کنند.
مطالعات نشان میدهد کارگرانی که در معرض فنوکسی استیک اسید به کار رفته در حشرهکشها و نیز کلروفنل بهکار رفته در نگه دارنده های چوب قرار میگیرند، ممکن است در معرض خطر بالای ابتلا به
سارکوم بافت نرم قرار داشته باشند. درصد غیر معمولی از بیماران با تومور نادر عروق خونی، که آنژیوسارکومای کبد نامیده میشود، در معرض وینیل کلراید در محل کار خود قرار داشتهاند. این ماده در تولید پلاستیکهای خاصی کاربرد دارد.
در اوایل سال 1900 میلادی، زمانی که دانشمندان تأثیر بالقوه اشعه (رادیوتراپی) را برای درمان بیماری کشف کرده بودند، افراد اندکی، دوز سالم و روشهای اختصاصی ارائه اشعه را میشناختند. در آن زمان پرتو درمانی برای درمان مشکلات غیر سرطانی شامل بزرگی لوزهها، آدنوئید و غده تیموس به کار میرفت. بعدها پژوهشگران دریافتند دوزهای بالای رادیو تراپی، موجب بروز
سارکوم بافت نرم در بیماران میگردد. امروزه، برای پیشگیری از این خطر، درمان پرتو درمانی برای اینکه بیشترین دوز پرتو به بافت آسیبدیده داده شود در حالی که سلامت بافتهای محافظ اطراف هم در حد ممکن تضمین شود، برنامهریزی شده، داده میشود.
پژوهشگران باور دارند رتروویروس، نقش غیرمستقیمی در ایجاد
سارکوم کاپوزی (سرطان نادر سلولهایی که در عروق خونی پوست و غشاهای موکوسی گسترده شده است) ایفا میکند. سارکوم کاپوزی اغلب در بیماران مبتلا به ایدز (سندرم نقص سیستم ایمنی) رخ میدهد. سارکوم کاپوزی مرتبط با ایدز، خصوصیات متفاوتی داشته و به روش های متفاوتی از
سارکومهای بافت نرم متداول، درمان میشود.
مطالعاتی هم بر روی تغییرات ژنتیکی منجر به انتشار سارکوم بافت نرم، انجام شده است. دانشمندان دریافتهاند در تعداد کمی از خانوادههایی که خویشاوندان و کودکان مبتلا به سارکوم دارند، سایر اشکال سرطان، دارای میزان بروز بالایی میباشد. سارکوما در این خانوادهها در ارتباط با تغییرات ژنتیکی ارثی نادری میباشد. بیماریهای ارثی خاصی همراه با احتمال خطر ابتلا به سارکوم بافت نرم میباشند. برای مثال، افراد مبتلا به سندرم لیفرامنی (Li-Fraumeni Syndrome) همراه با تغییرات در ژن P53 یا نوروفیبروماتوز همراه با تغییرات در ژن nf1 احتمال بالای ابتلا به
سارکوم بافت نرم را دارند.
محل ایجاد سارکوم بافت نرم
سارکوم بافت نرم در هر نقطه از بدن میتواند بروز کند. حدود 50%
سارکومها در انتها (بازوها، ساقها، دستها و پاها) و 40% در تنه (سینه، پشت، ران، شانه و شکم) ظاهر میشوند و 10% نیز در سر و گردن ایجاد میشوند.
میزان بروز
سارکوماهای بافت نرم، سرطانهای نسبتاً ناشایعی هستند. آنها سالانه کمتر از 1٪ کل موارد جدید سرطانها را شامل میشوند. در آمریکا سالانه حدود 8100 مورد جدید
سارکوم بافت نرم تشخیص داده میشود و تقریباً 850 تا900 مورد جدید در بین کودکان و نوجوانان زیر بیست سال تشخیص داده میشود.