عوامل ابتلا به سرطان مثانه

» کشیدن سیگار: بزرگترین عامل خطر در ابتلا به سرطان مثانه، کشیدن سیگار است. افراد سیگاری دو برابر بیشتر از افراد غیرسیگاری در معرض ابتلا به سرطان مثانه قرار دارند. سیگار کشیدن دلیل نیمی از مرگ‌ومیرهای مردان، در اثر ابتلا به سرطان مثانه و نیز بیش از یک‌سوم در زنان است. بعضی از مواد شیمیایی سرطان‌زای موجود در توتون سیگار، توسط ریه‌ها جذب شده و در داخل خون رها شده، سپس به وسیله کلیه‌ها تصفیه شده و در ادرار جمع می‌شوند. این مواد شیمیایی درون ادرار به سلول‌های اوروتلیال که بخش داخلی مثانه را پوشانیده‌اند، آسیب وارد می‌نمایند. این آسیب احتمال ابتلا به سرطان مثانه را افزایش می‌دهد.
» قرار گرفتن در معرض تنفس مواد شیمیایی سرطان‌زا (آلودگی شغلی): برخی از مواد شیمیایی صنعتی با سرطان مثانه در ارتباط‌اند. این مواد شیمیایی که اسیدهای آمینه معطر نامیده می‌شوند، مانند «بنزیدین» و «نفتیل آمین» که گاهی اوقات در صنایع رنگ مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توانند عامل بروز سرطان مثانه باشند.
همچنین اگر سایر صنایعی که از برخی مواد شیمیایی ارگانیک استفاده می‌کنند، ایمن‌سازی محیط و اصلاح شیوه انجام کار را به صورت صحیح انجام نداده باشند، ممکن است کارگران را در معرض خطر ابتلا به سرطان مثانه قرار دهند.
صنایعی که بیشترین خطر ایجاد سرطان مثانه را دارند شامل کارخانجات سازنده لاستیک (کائوچو)، چرم، نساجی و تولیدات رنگ و تا حدی نیز چاپخانه‌ها می‌باشند.
همراه شدن کشیدن سیگار و قرار گرفتن در معرض تنفس مواد شیمیایی سرطان‌زا که به اقتضای حرفه کاری صورت می‌گیرد، فرد را در خطر بسیار بیشتری در ابتلا به سرطان مثانه قرار می‌دهد.
» نژاد: سفیدپوستان بیشتر از سیاهپوستان در معرض ابتلا به سرطان مثانه می‌باشند. دلیل این اختلاف به خوبی مشخص نشده است.
» افزایش سن: خطر ابتلا به سرطان مثانه با افزایش سن بالا می‌رود. میانگین سن در زمان تشخیص سرطان مثانه 65 سال است. کمتر از یک درصد از موارد ابتلا به سرطان مثانه، در میان افراد زیر 40 سال رخ می‌دهد.
» التهاب مزمن مثانه: عفونت‌های ادراری، سنگ‌های کلیه و مثانه و نیز دیگر ناراحتی‌ها و التهاب مزمن مثانه، با سرطان مثانه مرتبط می‌باشند (بویژه کارسینوم سلول اسکواموس مثانه) اما لزوماً باعث بروز سرطان مثانه نمی‌شوند. همچنین کرم انگلی که «شیستوزما هماتوبیوم» نامیده می‌شود و می‌تواند به داخل مثانه نفوذ پیدا کند، به عنوان یک عامل خطر برای سرطان مثانه و معمولاً کارسینوم سلول اسکواموس به حساب می‌آید. گرچه این انگل بیشتر در شمال آفریقا یافت می‌شود اما سبب بروز موارد نادری از سرطان مثانه در ایالات متحده، در میان افرادی که قبل از مهاجرت‌شان به این کشور مبتلا به این کرم انگلی بوده‌اند، نیز شده است.
» سابقه ابتلا به سرطان مثانه: همان‌گونه که کارسینوم اوروتلیال می‌تواند در بسیاری از نواحی مثانه شکل بگیرد، به همان صورت می‌تواند در دیواره کلیه، میزنای و میزراه نیز به‌وجود آید. حتی زمانی که تومور مثانه به صورت کامل خارج می‌شود، خطر بسیار زیادی بیمار را در شکل‌گیری تومور دیگری در همان موضع یا در قسمت‌های دیگر اوروتلیوم، تهید می‌کند. به همین دلیل، افرادی که مبتلا به سرطان مثانه هستند، به صورت مداوم به مراقبت‌های پزشکی دقیق نیاز دارند. این مراقبت‌ها شامل آزمایش ادرار و آزمایش اشعه ایکس برای تشخیص هر نوع سرطان جدید در مراحل اولیه و علاج‌پذیر آن هستند.
» نقص‌های مادرزادی مثانه: پیش از تولد، مجرایی بین ناف و مثانه وجود دارد. این اتصال و پیوند، «اوراک» نامیده می‌شود که معمولاً پس از تولد از بین می‌رود. اگر بخشی از این مجرا پس از تولد باقی بماند، امکان دارد که سرطانی شده و یک آدنوکارسینوم شکل بگیرد. چنین سرطانی بسیار نادر بوده و علت بروز کمتر از یک و نیم درصد از موارد ابتلا به سرطان مثانه است. در هر حال، بر اثر بروز این نقص، حدود یک سوم از آدنوکارسینوم‌های مثانه شکل می‌گیرند که با این حال باز هم نادر به شمار می‌روند.
نقص مادرزادی دیگر مثانه در هنگام تولد به نام «اکستروفی» نام دارد که خطر ابتلا به سرطان مثانه را در افراد افزایش می‌دهد. در اکستروفی، پوست، ماهیچه و بافت پیوندی جلوی مثانه ضعیف شده و تحلیل می‌رود تا اینکه کاملاً به هم می‌چسبند، به گونه‌ای که یک سوراخ یا نقص در دیواره شکم به وجود می‌آید. اکستروفی می‌تواند به بافت مجاور مثانه سرایت کرده و آن را در معرض یک عفونت حاد و مزمن قرار دهد که در نهایت ممکن است به شکل‌گیری یک آدنوکارسینوم در مثانه بیانجامد.